Afgelopen vrijdag was er in New York en San Francisco gelijktijdig het User Research Friday event van 2011 (#URF11). Het grootste deel van de sprekers stond in New York en een klein deel in San Francisco. D.m.v. video streaming waren alle sessies overal te volgen. Zo ook in Amsterdam waar Usabilla (één van de sponsoren van het event) hun kantoor beschikbaar hadden gesteld voor iedereen die de stream wilde bekijken. Voor San Francisco was het een ochtend-event, voor New York een middag event en voor ons in Amsterdam een late-night event.

De sprekers waren (niet verrassend) allemaal UX/Design researchers met ervaring bij verschillende bedrijven (o.a. Apple, Google, Mailchimp, Morgan Stanley, Mozilla). De sessies gingen vrij algemeen over het doen van gebruikers. Of dit dan online of offline was deed er niet zo veel aan toe.

Ik heb mooie verhalen gehoord en de ervaringen van alle sprekers waren leuk om te horen. Wat bij mij vooral is blijven hangen is dat grote bedrijven die (naar mijn idee) goed bezig zijn met UX met maar heel weinig mensen daaraan werken. Bij bedrijven als Twitter, Mozilla en Mailchimp werken maar een 2 tot 5 UX researchers. Wel is het zo dat het natuurlijk een enorm verschil maakt of de rest van het bedrijf (designers, developers, managers) ook open staat voor alle verbeteringen die er uit het UX onderzoek komen en of zie hier allemaal volledig voor open staan en aan meewerken. Dan heb je in principe ook niet veel UX researchers nodig denk ik.

Wat ook opviel is dat veel onderzoeken maar met bijzonder weinig deelnemers worden getest. Nu ben ik ook van mening dat je designs of functionaliteiten niet met meer dan 50 mensen hoeft te testen, 5 à 10 is meer dan genoeg (zie ook Why You Only Need to Test with 5 Users en Determining the Correct Number of Usability Test Participants). Maar bij testen met slechts 2 a 3 personen laat je naar mijn idee toch wel wat liggen denk ik. Als je toch al een hele testopstelling gemaakt hebt lijkt het mij in de meeste gevallen ook maar ene kleine moeite om 3 a 4 extra personen te testen om zo (veel) betere resultaten te krijgen.

Wat verder opviel is dat de (Amerikaanse) sprekers erg gericht waren op het doen van praktisch onderzoek en veel uitgingen van hun ‘gut feeling’ bij het bepalen van de resultaten. Naar mijn idee zijn we daar hier in Nederland wel een paar stappen verder in en zoeken we toch altijd graag naar statistisch significante resultaten. Naar mijn idee is dat beter (ik heb toch verdorie niet voor niets 3 statistiek cursussen gedaan op de universiteit ) maar aan de andere kant: het zijn niet de kleinste bedrijven waar we over spreken en het wérkt blijkbaar wel goed voor ze. Ik denk alleen dat het nog wel een paar stappen béter zou kunnen.

Op Storify heb ik een overzicht gemaakt van de tweets en foto’s van URF11.